W wydanym w 1883 r. Słowniku Geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich pod hasłem Drążgów znajdujemy następującą wzmiankę: „…wieś i folwark w powiecie garwolińskim, gm. Ułęż. Par. Drążków. Jest tu kościół parafialny i szkoła. Kościół i parafia dekanatu Stężyckiego, erygowali tu 1334 bracia Piotr i Jakób (…) w XVI wieku dziedzic Złoczowski zabrał kościół na zbór ariański (…) do 1731 parafia była łączna z Żabianką….”
Dzieje starożytne
Dzięki wykopaliskom prowadzonym pod kierunkiem profesora Andrzeja Kokowskiego możemy poznać najdawniejsze dzieje tej nadwieprzańskiej miejscowości. W udostępnionych przez dr Piotra Łuczkiewicza materiałach możemy znaleźć m.in. takie informacje: „…przy ujściu Wieprza do Wisły zarejestrowano 13 stanowisk kultury przeworskiej z młodszego okresu przedrzymskiego, w tym dwa duże cmentarzyska Masów oraz Drążgów Kolonia, jak również ślady po siedmiu osadach z których dwie Drążgów Kolonia i Sobieszyn kolonia należą do obiektów zdecydowanie wyróżniających się swoją wielkością…”. Szczegółowych informacji o wykopaliskach możemy szukać w wydawanych przez UMCS zeszytach „Archeologia Polski Środkowowschodniej”
Koncepcja heraldyczna gminy Ułęż
Informacje o Drążgowie możemy odnaleźć w opracowanej przez prof. Krzysztofa Skupieńskiego „Koncepcji historyczno-heraldycznej herbu Gminy Ułęż”. W swoim opracowaniu napisał on m.in.: „…konkretną historyczną przesłankę, którą należałoby wziąć pod uwagę przy tworzeniu herbu gminy Ułęż, mógłby stanowić herb Drążgowa, jedynego ośrodka na tym terenie, który w przeszłości (od 1544 r.) cieszył się prawami miejskimi….” Niestety nie zachowały się żadne informacje dotyczące herbu.
Załęski, Tarnowska i Czetwertyński
Przeszukując archiwa cyfrowe, możemy znaleźć informacje dotyczące niektórych mieszkańców wsi. Na pierwszej stronie, datowanej na 1815 r. Gazecie Warszawskiej możemy znaleźć następującą informacje, że Książe Namiestnik Królestwa Polskiego zatwierdził: „…zapisy Józefa Załęskiego z Drążgowa (…) na wieczny fundusz Kościoła parafialnego w Drążgowie i (…) na szpital przy tym Kościele….”. Podobnej treści informację datowaną na 1836 r. zamieściła również Gazeta Warszawska. Tym razem ofiarodawczynią była JP Olimpia z Hrabiów Tarnowskich Grabowską poczynioną, która przekazała na rzecz drążgowskiej parafii pieniądze oraz cegły. W Bibliotece Cyfrowej UMCS możemy odnaleźć 52 stronicowy, modlitewnik Olimpii Tarnowskiej zatytułowany „Proźby do Stwórcy” zawierający własnoręcznie wypisane modlitwy.
Odwiedzając sobieszyński cmentarz bez trudu możemy odnaleźć nagrobek Emanuela Księcia Świętopolk Czetwertyńskiego. Informacje o 
jego śmierci możemy odnaleźć w datowanym na 1895 r. Kurjerze Warszawskim. O szerzej nie znanym księciu, możemy odnaleźć tam następujące informacje: „… dochodzi do nas wiadomość o zgonie s.p. Emanuela księcia Świetopolk Czetwertyńskiego. Urodzony w Stefanówcew gub. Wołyńskiej już w młodych latach zdradzał talent literacki, który ujawnił się w dwóch dramatach Patkul i Maja (…) pracował w redakcji Wieku. Zmarł w wieku 45 lat w Drążgowie…” . W Archiwum Państwowym w Lublinie możemy odnaleźć Księgę Zgonów zawierającą sporządzoną po rosyjsku informację o śmierci Czetwertyńskiego.
Najnowsze dzieje Drążgowa
Jak wiadomo dzięki staraniom proboszcza Majewskiego i zapisom testamentowym Kajetana hr. Kickiego parafię przeniesiono z Drążgowa do Sobieszyna: „…powody przeniesienia kościoła parafjalnego do Sobieszyna –pisał w 1896 do Gazety Świątecznej Karol Rudnicki- były następujące: Drążgów leży w miejscu błotnistem nad samym Wieprzem, co więcej na samym skraju parafii. W pewnych porach roku trudno tam się dostać….” Historia sobieszyńskiego kościoła stanowić, może przedmiot odrębnego opracowania
Osoby zainteresowane historią współczesną Drążgowa warto odesłać do dostępnej w bibliotece powiatowej książki zmarłego 
w tamtym roku książki Tadeusza Barszczaka „Z gospodarstwa w świat” w której w sposób barwny opisuje historię Drążgowa. Straż pożarna, dom kultury, biblioteka i nieodłącznie związana z Drążgowem: cebula, to tylko niektóre z wątków pojawiających się na kartach książki. Nie zabrakło również w niej opowieści o młodości i trudnych latach wojennych spędzonych w Drążgowie. Archiwalne numery gazet dostępne w repozytoriach cyfrowych są doskonałym uzupełnieniem wspomnień niedawno zmarłego profesora.
Nieustannie zapraszam do przekazywania bibliotece powiatowej ciekawych materiałów dotyczących naszego regionu.
Wojciech Niedziółka
