
Trochę z historii- Święto Pracy wprowadziła II Międzynarodówka dla upamiętnienia wydarzeń z pierwszych dni maja 1886 w Chicago, kiedy w odpowiedzi na fatalne warunki pracy, niskie płace i pracy do dwunastu godzin zorganizowano strajk. Był on częścią ogólnokrajowej kampanii na rzecz wprowadzenia 8-godzinnego dnia pracy. Kiedyś obowiązkowe pochody.
Również w Polsce, to wydarzenie ma bardzo burzliwą historię. Nasi rodacy celebrowali je od 1890 roku, co spotkało się ze sprzeciwem lokalnych władz, których zadaniem było ciemiężenie zbuntowanych Polaków. W 1905 roku, w maju doszło do wielu starć obywateli z wojskiem oraz bojówkami nacjonalistycznymi. Wielu Polaków zginęło w tych agresywnych pochodach 1 maja. Ginęli również ważni działacze i aktywiści, którzy walczyli o lepszą Polskę. Ostatecznie święto pracy zostało oficjalnie ustanowione w 1950 roku.
Dzieje 3 maja. Podczas obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja 1792 wokół Warszawy skoncentrowano wiele jednostek wojskowych, których zabrakło w krytycznym momencie rosyjskiego ataku w 1792 r. W okresie zaborów Polski obchodzenie rocznic Konstytucji 3 maja było zakazane przez wszystkich zaborców. Polacy, którzy odważyli się obchodzić publicznie to święto, byli karani. Na przykład za złożenie bukietu fiołków w rocznicę Konstytucji 3 maja w 1892 tajna policja rosyjska aresztowała w Warszawie nauczyciela Stasia Mieczyńskiego, po czym wysłano go za ten czyn na trzyletnią zsyłkę do Odessy. Dzisiaj inaczej to wygląda, z bukietem ziół udałam się na cmentarz wojenny na Balonnej w Dęblinie, aby podziękować żołnierzom za wolność.

Obchody rocznicy Konstytucji 3 maja były organizowane także w skupiskach Polonii. Uroczyste obchody rocznicy Konstytucji 3 maja organizowano w latach 1916–1918 w wielu miastach Królestwa Polskiego (najliczniejsze w Warszawie w 1916) po ewakuacji władz rosyjskich i ludności cywilnej, przeprowadzonym w 1915. Po odzyskaniu niepodległości w 1918, rocznica Konstytucji 3 maja została uznana za święto narodowe uchwałą Sejmu z 29 kwietnia 1919. Po II wojnie światowej obchodzono je do 1946, kiedy w wielu miastach doszło do krwawych demonstracji studenckich. Od tego czasu władze zabroniły publicznego świętowania, a próby manifestowania były często tłumione przez istniejącą wówczas milicję. Święto to zostało oficjalne zniesione ustawą z 18 stycznia 1951 o dniach wolnych od pracy. Dopiero w roku 1981 ponownie świętowano to historyczne wydarzenie. Święto Narodowe Trzeciego Maja przywrócono ustawą z 6 kwietnia 1990 (weszła w życie 28 kwietnia).
Ten czas w ramach pracującej soboty – w niedzielę biblioteka poświęciła na odwiedzenie grobów polskich bohaterów za wolność…

