Jedną z wielu publikacji traktujących o problematyce Batalionów Chłopskich jest książka Henryka Czesława Micińskiego „Ludowe Twierdze: działalność BCh na terenie środkowej Lubelszczyzny w latach 1940-1944″ wydana przez Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w 2009 r.
W roku w którym przypada 70 rocznica napaści Niemiec hitlerowskich i Rosji radzieckiej na Polskę warto sięgać po ksiązki traktujące o ludziach, którzy walczyli pod hasłami „…Jeszcze Polska nie zginęła i zginąć nie może…”. Należy pamiętać, że Bataliony Chłopskie były drugą po Armii Krajowej siłą uczestniczyła w walce nie tylko z bronią w ręku m.in.: prowadząc akcje zbrojne na torach, wykonując wyroki śmierci na zdrajców ojczyzny, niszcząc spisy ludności w gminach i urzędach (ze względu na prowadzane przez 
Niemców wywózki i nakładanie obowiązkowych kontyngentów), występując w obronie aresztowanych, ale także prowadząc akcję tajnego nauczania i propagowania działalności, społecznej i kulturalnej. Struktury Batalionów Chłopskich starały się zapobiec planom, które tak nakreślał szef kancelarii NSDAP Martin Bormann: „…muszą pracować, albo umrzeć, gdy staną się niepotrzebni dla Rzeszy. Opieka zdrowotna jest zasadniczo zbędna. Oświata jest zgoła niebezpieczna. Wystarczy, że Słowianin potrafi rachować do stu…” . Warto pamiętać, że w strukturach tej siły zbrojnej funkcjonował m.in. Zielony Krzyż, Ludowy Związek Kobiet, które swoimi działaniami „…służyły odzyskaniu wolności narodu polskiego i niepodległości państwowej Polski…” (fragment przysięgi Batalionów Chłopskich).
Kompleksowa charakterystyka działalności Batalionów Chłopskich wpisana została przez H. Micińskiego w specyfikę regionu, który miał być zapleczem żywnościowym III Rzeszy.
Jest to kolejna publikacja, która może rozbudować naszą wiedzę ogólną o faktografię związaną z wrześniem 1939 i latami okupacji oraz o strukturze organizacyjnej Batalionów Chłopskich i ich działalności.
Powiatowa Biblioteka posiada również w swoich zbiorach książki traktujące o działalności na terenie Lubelszczyzny Armii Krajowej.
Wojciech Niedziółka
